'God Talk' door wetenschappers

Een van de dingen die mij het meeste opviel tijdens het verzamelen en lezen van literatuur voor het boek dat ik nu aan het schrijven ben, is het het gebruik van 'God Talk' door wetenschappers. Het is toch wel typisch dat in een zo onreligieus geacht wetenschappelijk klimaat voortdurend boeken over bijvoorbeeld natuurkunde verschijnen met titels als 'The Mind of God', 'God and the New Physics', 'God and the Astronomers' en 'Does God play Dice?'. En over het elementaire Higgs Boson deeltje, waar wetenschappers nu naar zoeken in het Zwitserse CERN (ja, waar thriller auteur Dan Brown over schrijft dat de aarde in een zwart gat verdwijnt als de wetenschappers het echt vinden!), wordt gesproken als 'The God Particle'.

Hierboven kun je overigens de trailer zien van de interessante documentaire die de wetenschapstheatermakers van Adhoc over de zoektocht naar dit deeltje gemaakt hebben.

Niet alleen in de natuurkunde gebruiken wetenschappers 'God Talk'. Ook genen-onderzoekers doen dit, bijvoorbeeld als ze het over DNA als de Holy Grail hebben, of over het genoom van mensen als 'the language in which God created life'. Vind je dit ook een fascinerend gegeven? Mail mij voor literatuurtips! filosofe {apestaartje} hetnet.nl

I LOVE LEGO!

Bacterie in Berlijn

Hieronder een tip voor een wellicht interessante tentoonstelling in Berlijn (Mitte, volgens mij):

Nicole Degenhardt // Frank Schäpel
ARE THERE BACTERIA IN THE ROOMS OF MONTE CARLO
Video, Malerei
06. - 27. February 2010
Opening: 05th of February, 7 - 10 pm
STEDEFREUND
Dorotheenstr. 30 (in the yard), 10117 Berlin, Germany
Fon: [+4930] 76214239
Wed-Sat 2 - 7 pm
http://www.stedefreund-berlin.de/

Art and science are nowadays separated into conflicting areas within knowledge
production. Art is aligned with the improvised, intuitive and creative moment,
while natural science affirms itself through the use of mathematical methods
and the generation of instrumentally recorded images as a source for measurable
and undeniable truths.

The exhibition of Nicole Degenhardt and Frank Schäpel,ARE THERE BACTERIA IN THE ROOMS OF MONTE CARLO, questions the setting of norms and values in knowledge production and thereby troubles the conditions for objectifying rationality of scientific disciplines. To what extent is the hegemony of natural science still appropriate, in view of possible errors in empirical methodologies and of residual doubt over adequately decoding results in the given time. How does natural science deal with phenomena(such as death, the unconscious,extraterrestrial life) that elude empirical verification, while on the same time seem to transcend our imaginative abilities?Could art here accompany the natural sciences and contribute to the “creation of a contemporary, viable human consciousness” (Frank Schäpel)?

Frank Schäpel’s studies of the body and planets bring together the genuine and
productive achievements of both disciplines. Schäpel’s clinically true-to-detail
image production aesthetic requires a neutral examination that, beyond a rational
argumentation for the apparent, demands further aspects of perception, as well as
imaginary references.

In her video work, recorded in the collection of anatomical preparations at the
Berlin Medical Historical Museum,Nicole Degenhardt also questions the discrepancy
between natural science’s claim to truth construction and consistently emerging
enigmas, where familiar perception- and classification schemes stagnate and new
research methods between rationality and creativity arerequired.

Aanmelden BioArt Honours Class voor 1 maart!

Yey, van april tm juni wordt er aan de Universiteit Leiden weer een BioArt Honours Class georganiseerd! Een van de weinige mogelijkheden in Nederland om eens aan de BioArt te snuiven en je handen nat te maken in het lab!

Dit jaar ligt het hele programma in handen van de wereldberoemde BioArt kunstenares Marta de Menezes. Beter kan het bijna niet: behalve aardig is Marta (hierboven tijdens het space dinner van Boo Chapple tijdens Festival Key of Life in Leiden vorig jaar)ook bijzonder vaardig in het lab, en een goede lerares.

De cursus (in het Engels, met veel verplichte literatuur) is bedoeld voor excellente studenten die het Honours Class programma van de Universiteit Leiden volgen. Het gaat dan om studenten met hele goede cijfers, die interesses en behoeftes hebben die verder gaan dat wat hun hoofdstudie hun kan bieden. Maar! Er zijn ook een paar plaatsen beschikbaar voor goede design- en kunstacademie studenten (3e jaars en hoger) en jonge afgestudeerde kunstenaars of designers. De cursus is gratis, maar wie mee wil doen moet dit wel motiveren in 500-1000 woorden! Wil je meedoen of ken je iemand die dit geweldig zou vinden? Reageer voor 1 maart door een mail met je motivatie te sturen naar Prof. Rob Zwijnenberg: r.zwijnenberg@hum.leidenuniv.nl .

Nog een BioArt blog!

Hee, een gerelateerde blog, waar ook BioArtist Jennifer Willet op schrijft! Ik kwam hierachter via dit Bio buffet filmpje op de site van ecodesignco

BioBuffet: Where art and science meet in the everyday from Stephen Surlin on Vimeo.

Google street view performances

Het stond laatst in de krant: twee kunstenaars hebben google street view gevraagd om langs te komen in een specifieke straat (in bijvoorbeeld Pittsburgh en Florence) om foto's te maken terwijl er een performance aan de gang was op straat, zoals een vrouw die uit een huis ontsnapt met behulp van aan elkaar geknoopte lakens, een fanfare die langsloopt, of een gigantische kip. De twee kunstenaars, Ben Kinsley en Robin Hewlett, willen de trivialiteit van de beelden die google maakt van straten, en de pittige relatie daarvan met een 'surveillance' staat ter discussie stellen. Interessant EN leuk! Zien? Klik hier voor hun website Street with a view. Tot 17 januari kun je alles over streetview ook nog zien op een tentoonstelling 'Manipulating Reality' in Florence.

Pool expedities bij Verbeke Foundation

Op 16 januari opent om 18 uur een nieuwe tentoonstelling in de Verbeke Foundation, Westakker, Kemzeke (www.verbekefoundation.com),met als thema reële en fictieve poolexpedities. Geert Verbeke zelf en Simon Delobel zijn de curatoren. Zij zeggen het volgende over de tentoonstelling:

'De tentoonstelling peilt naar de redenen waarom kunstenaars naar de Noord- en/of Zuidpool trekken: vanuit een fascinatie voor het onbekende, vanuit hun wil om nieuwe terreinen te exploiteren voor hun kunst, vanuit een ecologische overtuiging of vanuit een louter romantische zin voor avontuur? De tentoonstelling zal ook werken van kunstenaars tonen betreffende menselijke activiteit op de Noord- en Zuidpool'.

Fascinerend, dat steeds meer kunstenaars met de Noord- en Zuidpool bezig zijn. Zelf heb ik een lichte obsessie voor de zadenkluis van Spitsbergen . Diep in de arctische rotsen van Spitsbergen is een kluis uitgehakt. Daarin worden zaadjes bewaard van miljoenen planten op aarde. Veilig opgeborgen, voor wanneer er een globale milieu crisis (of 3e WO met nucleaire holocaust, wie zal het zeggen) uitbreekt. Ik vind het thema overleven interessant (wie bepaalt er eigenlijk welke zaden worden opgeslagen en welke niet? En wat zijn de criteria daar voor?), maar ook het idee van een 'tijdscapsule' maken. Hoe dan ook. Vorig jaar werd er in Gent een leuke conferentie georganiseerd, 'Tickle your catastrophe!'waarin ook deze zadenkluis als voorbeeld werd aangedragen om het thema duidelijk te maken. Wie meer over dit thema wil lezen, check de website http://www.catastrophe.ugent.be/

Call for Presentations

Het jaar is nog maar net begonnen, maar de aankondigingen voor conferenties na de zomer vliegen je al om de oren. Een interessante, zowel voor filosofen, kunstenaars als wetenschappers, is de conferentie ARTificial life? Performativity between science, media, and art. Deze wordt van 2-4 september georganiseerd in Trento, Italie, door de European Association for the Study of Science and Technology.

Zou je hier een presentatie willen geven, van een kunstwerk of artikel? Dat kan! Hieronder staat de 'call for presentations' van de organisatie, en hoe je je kunt aanmelden voor 15 maart.

Call for presentations
Art as well as science strive to understand and grasp the world, they
consider the nature of things, the coming into being of objects, the many
ways in which life is performed. Science and art communicate and interact,
they influence and "co-create" each other and- as we assume - reciprocally
depend on each other.

In recent years this relation has become more manifest. As scientific
thoughts left the labs, researchers entered the cultural world. The spectrum
of such cultural activities encompasses exhibitions or museums (e.g. European
Science Fair, science museums); it embraces science fiction literature by
physicians turned into prominent writers (like Michael Crichton or Carl
Djerassi) and goes way beyond turning the scientific world mundane in TV
series such as CSI.

At the same time, various artists have started to reflect about scientific
practices. While certain artists considered their work as research, others
began to work with scientific objects (e.g. Mark Dixon, Richard Barnes with
natural history collections, dioramas and stuffed animals). Some now go about
to explore the leftovers of a scientific society (like Scott Hocking who
tells Latourian fotoromanzas of homeless scrappers, picking up the material
leftovers of a technoscientific society), or comment on biomedical
technologies (like the Indian artist Shilpa Gupta with her web-installation
on the international organ trade).

These works and commentaries highlight scientific trends especially in
biomedicine and biotechnology in a twofold manner: Artists as well as
scientists continuously contribute to cultural practice, to political and
social statements, while they challenge assumptions about what it means to
produce scientific or artistic knowledge.

In our stream we would like to discuss the roots, agents and purposes of this
practices by a deeper going analysis of concrete examples (from literature,
new media, movies, classical and modern art, exhibitions). We will also ask
how science and art are performed and what they precisely transform when they interact and we wonder whether and if so how methodologies, contents,topics,and researchers themselves are altered. Furthermore, we are interested in socio-cultural analyses of how these interactions might influence the relationship between science and society, or understandings of expertise and lay knowledge and, last but not least, what scientific research may be about.

We, therefore, invite scholars from all disciplinary strands as well as
artists with an interest in these questions to give a talk or a presentation
of a work of art that we could show and discuss during the stream.

Abstracts of no more than 500 words should be sent by email, see instructions on this website: http://events.unitn.it/en/easst010/abstract-submission.

BioArt residency op Noordpool?

Altijd al aan het dromen van een artist residency in het Hoge Noorden? Arsbioarctica biedt in 2010 3 kunstenaars de mogelijkheid aan om artist in residency te worden op onderzoeksstation Kilpisjärvi Biological Station (http://www.helsinki.fi/kilpis/english/index.htm). 'Cooler' dan dit kun je het als kunstenaar bijna niet krijgen...

Arsbioarctica is een samenwerkingsproject tussen the Bioart Society,
the Biological Research Station of the University of Helsinki in
Kilpisjaervi Lapland, the Fine Arts Academy en andere universitaire instituten in Helsinki en Finland.

Info over de arctische residencies:
http://www.kilpiscope.net/3

Laatste kans: SK interfaces tm 10 jan 2010!

Tot en met 10 januari kun je nog naar Luxemburg City afreizen voor een expositie met werk van veel bekende BioArtists. Het is een flinke trip, en ik ben er zelf niet geweest, dus ik weet niet of het de moeite waard is. Het namenlijstje van deelnemende kunstenaars is echter veelbelovend. De expositie is daarnaast ook een soort voortzetting van het SK Interfaces project in Liverpool (waar ook dat mooie boek/catalogus uit is voortgekomen, met een kaft die kleurt naar je hand). Dit project heeft wel veel pers gekregen, omdat het als een soort 'milestone' in de ontwikkeling van BioArt werd neergezet.

Hoe dan ook: als jij naar deze tentoonstelling gaat, stuur dan een 'review' naar me toe, dan zet ik het op deze blog!

Hieronder alle praktische gegevens en de PR tekst van de tentoonstelling.

Exploding borders in art, technology and society
26 September 2009 – 10 January 2010 / Opening on Friday, 25 September 2009 from 7 p. m. – 11 p. m.Address:
Casino Luxembourg - Forum d'art contemporain
41, rue Notre-Dame - B.P. 345 - L-2013 Luxembourg
T (+352) 22 50 45 - F (+352) 22 95 95
e-mail: info@casino-luxembourg.lu

Opening Hours:
Monday, Wednesday, Friday from 11 a.m. to 7 p.m.,
Thursday from 11 a.m. to 8 p.m.,
Saturday, Sunday and public holidays from 11 a.m. to 6 p.m.,
Tuesday closed

Admission:
Adults: 4.00 €
Under 26, students, seniors, groups (20 people): 3.00 €
Under 18: free
Guided tours for groups (max. 20 people): 65.00 € / guide

Free Admission every Thursday evening at 6 p.m.

Art Orienté objet, Maurice Benayoun, Zane Berzina, Critical Art Ensemble, Wim Delvoye, Olivier Goulet, Eduardo Kac, Antal Lakner, Yann Marussich, Kira O’Reilly, Zbigniew Oksiuta, ORLAN, Philippe Rahm, Julia Reodica, Stelarc, Jun Takita, The Office of Experiments, The Tissue Culture and Art Project, Sissel Tolaas, Paul Vanouse

Skin is our natural “interface” with the world – more and more, however, technological extensions are taking over its role; “interfaces” create both new freedoms and new constraints. In the cross-disciplinary exhibition sk-interfaces, twenty international artists reflect on how modern technosciences have altered our relationship with the world: telepresence, digital technology, speculative architectures, bio-prostheses, tissue culture or transgenics – for the artists, they are not mere topics but tools, methods and media to appropriate. They test the permeability of the borders between disciplines, art and science. Their interfaces connect us with other species, put satellite bodies up for debate, destabilize our conception of what it means to be human today, and create evolutionary scenarios confronting the technological pressure to adapt and its socio-political implications.

As a natural inventor of the artificial, Homo Sapiens compensates for its imperfections through the use of technology. Arguing for the naturalness of the media created to this end, theorist Marshall McLuhan once suggested that they be understood as bodily extensions per se – something not unlike an electronic skin spanning the world in which inner and outer were no longer clearly distinguishable. Yet, these prosthetic extensions come at the high price of “auto-amputation”,for each prosthesis permits other senses and states of consciousness to be numbed and to atrophy. Today, in the context of the so-called Life Sciences, media and technological interfaces can no longer be considered merely as communicative,digital,or human-machine interfaces; in the age of bio-facticity, even that which apparently grows naturally is now technologically induced, producing biological artefacts.

In view of the utopias and dystopias this inspires, it is no surprise that artists take up the material, function and metaphor of skin as the original, semipermeable and active membrane. They contest the predominating utilitarianism with subversive alienation, aesthetically, poetically and provocatively. Sometimes they wrest from the technological a holistic impulse,sometimes an ecological illusion in which humans admit their responsibility rather than isolate themselves in their alleged
superior status. Hence, sk-interfaces examines above all the “ – ”: the in-between-space of our contemporary ontological grey zones.

In vitro fractal flowers in Parijs

In Parijs is op dit moment de interactieve installatie Fractal Flowers In Vitro van Miguel Chevalier te bewonderen. Het wordt aangeprezen als een 'magische ervaring', waarbij het publiek in dialoog gaat met bloemen. Aan de tot stand koming van de installatie heeft ook een componist en een Neus (parfumeur) meegewerkt. Jammer dat ik geen Parijsplannen heb deze kerst, want ik ben wel benieuwd!

Miguel Chevalier heeft ook net, samen met producer Digilarti, een leuke applicatie voor de Iphone ontwikkelt: Pixel Snow, wat wordt neergezet als het eerste 3D Artwork voor je Iphone. Met je eigen vingers kun je een geometrisch, superheldere sneeuwstructuur zelf vorm geven. Downloaden en uitproberen!

Hieronder de gegevens voor de Parijse tentoonstelling. Chevalier exposeert nog veel meer werk: check zijn website www.miguel-chevalier.com.

Musée de la Chasse et de la Nature Until 3th of January 2010
Hôtel de Mongelas
62 rue des Archives
75003 PARIS
+33 (0)1 53 01 92 40 www.chassenature.org

Tuesday – Sunday
from 11 a.m. to 6 p.m
With the collaboration of
Annick Menardo (Perfumer)
and Jacopo Baboni Schilingi (composer)
Herbarius 2059,
with the collaboration of
Jean-Pierre Balpe (writer)
Softwares Cyrille Henry

Fractal Flowers in vitro, 2009
Logiciel / software: Cyrille Henry
3 x 4 x 3m / 9.84 x 13.12 x 9.84 ft

Eicellen te koop

Vandaag had ik een discussie met Rob Zwijnenberg. Ik stelde dat ik de vraag of iets kunst is helemaal niet altijd interessant vind. Of iets spannend is en waarom dat zo is, of iets je (op een verrassende manier) aan het denken zet, of je op een nieuwe manier naar iets laat kijken; dat zijn vragen waar ik als filosoof meer mee heb. Sociale acties zoals flashmobs, of de activiteiten van iemand als Nicolien Harskamp vind ik om die reden ook interessant. Maar Rob stelde dat de vraag naar of iets Kunst is of niet, juist belangrijk is, om zo een vrije, autonome ruimte voor kunstenaars te blijven houden. Kunst is volgens hem ambigu, origineel en zonder clichés. Reclame kan je ook aan het denken zetten, dus dat is geen onderscheidend kenmerk. Als voorbeeld noemde hij het werk van kunstenares Chrissy Conant: zij heeft een tijdje geleden een aantal van haar eigen eicellen laten weghalen, om deze tentoon te stellen en te verkopen als kaviaar.

Zie haar website: http://www.chrissycaviar.com/ccaviar/

Chrissy Caviar is absoluut een ultiem kunstwerk volgens Rob. Wat denk jij?

Hunter Cole

Ok, dit kom je niet vaak tegen: een geneticus die eerst geneticus was, en toen dacht: ik ga me ook bezighouden met BioArt. De meeste BioArtists waren eerst kunstenaar, om zich pas daarna in bijvoorbeeld de biotechnologische wetenschap te verdiepen.

Hunter Cole maakte bijvoorbeeld bovenstaande kunstwerken met bioluminescent bacterieen (lijkt een beetje op het proces dat Akos Maroy ook volgde tijdens zijn artist in residency bij TAGC)(maar bij Hunter ziet het er wel echt veeeeel gaver uit!).

Kijk op de website www.huntercole.org voor meer info en bijvoorbeeld een leuk interview. Op dit moment zoekt zij naar lokaties om haar werk in zijn geheel tentoon te stellen. Misschien iets voor de Verbeke Foundation?

BioArtist cursussen via SymbioticA

In Nederland kan het voorlopig nog niet: leren hoe je BioArtist moet worden. Daarmee bedoel ik dat je hands on eerst allerlei wetenschappelijk technieken onder de knie leert krijgen (simpele dingen zoals met een pipet leren omgaan, of DNA extraheren, maar ook ingewikkeldere zaken zoals tissue engineering). Technieken die de bekende BioArtists, zoals Joe Davis, Marta de Menezes, Adam Zaretsky, Oron Catts en Boo Chapple in hun werk gebruiken. Natuurlijk is er de fantastische Honours Class BioArt die de Universiteit Leiden/The Arts & Genomics Centre ieder jaar organiseert. Maar ja, dat is eigenlijk meer 'ruiken aan' dan dat je echt de basisbeginselen goed leert beheersen. Voor alle jonge kunstenaars en designers die ZELF de wetenschappelijke ervaring willen krijgen: kijk eens op de website van SymbioticA in Australie. Ze bieden daar een interessante mogelijkheid aan om artist in residence te worden (zie http://tiny.cc/I9GWO, deadline 21 maart 2010) of om gedegen universitaire cursussen te volgen.

The Arts & Genomics Centre probeert op dit moment fondsen te vinden die het mogelijk maken om zulke cursussen ook in Nederland te organiseren, maar dat gaat waarschijnlijk zeker nog een jaar duren. Als je geinteresseerd bent, stuur ons dan je gegevens: info{apestaartje}artsgenomics.nl, dan houden we je op de hoogte. Voor wie niet kan wachten: check SymbioticA!

Hamster hotel

Hamsters. Koddige beestjes. En omdat ik sowieso altijd affiniteit heb met schaalmodellen en mini-samenlevingen (denk: Madurodam, Chapman Brother's, Gulliver's reizen en die wezentjes die in een 'locker' wonen in Men in Black en Will Smith vereren als opperwezen) klikte ik dan ook meteen door toen ik op de nieuws pagina van Teletekst las dat in Nantes een hamster hotel is open gegaan. Maar het ging niet om een hotel voor echte hamsters (zie filmpje). Voor 99 euro kun je ZELF in een rad rondrennen, in hooi slapen en knaagvoer uit hangbakjes eten! Zou je zo op een verantwoorde wetenschappelijke manier kunnen onderzoeken hoe het is om een hamster te zijn?

Hamster Villa
2, rue Malherbes
44000 Nantes, France

Ethics officer

Om nog even bij Star Trek als referentie te blijven: in de afleveringen waarin Picard de captain is van het schip (volgens mij was hij de eerste kale man op TV die door vrouwen sexy werd gevonden!) doet ook Deanna Troy mee. Troy is een soort boord psycholoog, die de mensen op het schip helpt met problemen, maar ook ingeschakeld wordt als er een vijandig schip of vreemde planeet op de radar verschijnt. Hoe dan ook las ik nu een stuk in LEV 2 over een promovendus die zich in zijn onderzoek door Deanna heeft laten inspireren. LEV 2 is een magazine van het Nederlandse Centre for Society & Genomics. Je kunt het magazine zelf downloaden:

http://www.society-genomics.nl/uploads/media/LEV_magazine_november_2009.pdf

De promovendus, filosoof Daan Schuurbiers, pleit in zijn artikel voor een 'ethics officer' in het lab. In grote organisaties (bijv. de overheid) of in bedrijven kennen ze zulke figuren al (ook wel 'integriteitsmedewerkers' of 'compliance officers' genaamd), maar Schuurbiers vraagt zich(terecht!) af waarom er in eigenlijk in labs niemand meeloopt die voortdurend met de onderzoekers praat over de maatschappelijk issues verbonden aan bepaald onderzoek.

Waarom geen 'embedded philosopher' (om er nog maar eens een mooie term tegen aan te gooien) en een 'artist-in-residence' aan je onderzoeksgroep toevoegen? En dan liefst ook nog iemand die met het eindresultaat van je onderzoek te maken zal krijgen?

Natuurlijk, daar zitten onderzoekers in labs niet op te wachten. Die hebben wel iets belangrijkers aan hun hoofd dan zich constant met de resultaten/gevolgen van hun onderzoek bezig te houden. De meesten zien zichzelf ook maar als kleine onbetekenende schakeltjes in een gigantisch geheel. Maar is het niet nog veel irritanter als er steeds aan het einde van de 'pipe line' een ethische commissie zit die bijvoorbeeld een moratorium op je werk legt?

Teletransportatie en identiteit

Wat is je identiteit? Veel mensen zullen hun ID tevoorschijn halen, en hun naam en het land waar ze vandaan komen laten zien, sommigen wijzen misschien op hun kleren of muzieksmaak. In de politiek spelen taal en gewoontes van nieuwe Nederlanders een grote rol wanneer het over identiteit gaat.

Voor veel filosofen is de vraag naar wat identiteit is een van de lastigste die er is. In het internationale filosofische emailnetwerk waar ik bij zit is nu een interessante discussie bezig, aangezwengeld door het bovenstaande filmpje op youtube. In het filmpje draait het allemaal om teletransportatie: je stapt in een machine op de ene plek, en komt er op de andere plek weer uit. Een vraag die filosofen zich dan stellen: ben je dan nog wel dezelfde persoon?

De vraag komt ook in veel populaire cultuur naar voren: denk maar aan de film ' The Prestige', waarin magier Hugh Jackman zichzelf op wonderbaarlijke wijze lijkt te teletransporteren, maar eigenlijk wordt gekloond. Of de Star Trek Voyager aflevering 'Tuvix' waarin Tuvok en Neelix door een ongelukje met de 'beam me up scotty' machine (ik ben even de naam kwijt...)in 1 persoon samensmelten. Hetzelfde zie je enkele decennia eerder al gebeuren in de film 'The Fly'. De moeite waard om eens samen met een paar vrienden te bekijken en er eens lekker over te filosoferen...

Muzikale vissen

Submersed Songs | Canções Submersas from ▲LEX on Vimeo.

Kadotip: siliconen hart broche

Alle wetenschappers die dit jaar hebben meegeholpen om de Honours Class BioArt 2009 tot een succes te maken, kregen van The Arts & Genomics Centre een welgemeende dankbetuiging en een klein aandenken, om uit te drukken dat we het fijn vinden dat ze hart voor BioArt hebben: de siliconen hart broche die je op het plaatje ziet. Het is gemaakt van hetzelfde materiaal dat ook in veel ziekenhuisspullen wordt verwerkt. Toepasselijk. Ik vind het zelf echt een super cool ding (ik heb 'm ook en draag hem heel vaak!). Ideaal als (kerst?)kadootje, voor zowel mannen als vrouwen. Als je nu denkt: 'hebben, hebben, hebben!', kijk dan op www.hartoghenneman.com. Hartog en Henneman zijn allebei kunstenaar EN edelsmid, hebben prijzen gewonnen met hun werk, worden tentoongesteld in musea en verkopen via hun website allerlei grappige en mooie sieraden.

Dansende olie?

In Spider-Man 3 (yep, echt een intellectuele verwijzing...)wordt Spidey besprongen door een of ander olie-achtig bewegend goedje. Materiaal dat er sprekend op lijkt werd een paar jaar geleden door NASA ontwikkeld. Het heet 'ferrofluid'. De kunstenares Sachiko Kodama was gefascineerd door het materiaal. Het heeft namelijk de eigenschap om op een buitengewoon mooie manier op magnetische straling te reageren. Zij ontwikkelde een hele choreografie/architectuur voor het materiaal. In bovenstaand filmpje (maar ook in meer fimpjes, zie internet)zie je een voorbeeld van hoe het materiaal uit zichzelf lijkt te dansen. BioArt?